A porcentaxe que sae xunto a cada convocatoria di canto do que pide encaixa co que a vosa entidade declarou no seu perfil. Calcúlase cunha regra fixa, igual para todas e sen IA polo medio: por iso existe para o catálogo enteiro e serve para ordenar e filtrar.
Non é unha probabilidade de gañar. Mide se a convocatoria vai con vosoutras, non as vosas opcións: quen decide é a súa comisión de valoración.
Que compara
- O ámbito de actuación, que é o que máis pesa.
- O territorio.
- O voso orzamento anual fronte ao importe da convocatoria: pedir dez veces o que movedes nun ano di algo sobre se poderiades executalo.
- Os colectivos aos que atendedes, cando a convocatoria os nomea.
O que non enchestes non resta: sae tamén do reparto, e o seu peso repártese entre os demais. Penalizar por un dato que aínda non se pediu faría que un perfil a medias parecese un mal encaixe, cando o que pasa é que non se sabe. E se queda menos da metade do peso por avaliar non sae número, senón «sen datos suficientes»: un número baixo leríase como un non.
Por que case nunca veredes un encaixe alto sen análise
Este cálculo di se a convocatoria fala do voso, non se a podedes gañar: o que de verdade decide está dentro das bases. Así que mentres non estean lidas, e non se poidan comprobar os seus requisitos contra o voso perfil, a porcentaxe non pasa do 70 % — e «encaixe alto» comeza en 75. Non é que o filtro estea roto: é deixar de afirmar o que non se sabe.
Cando en vez dun número hai un aviso
Hai cousas que non son «puntuades menos», senón «non vos podedes presentar»: o prazo vencido, un territorio que non é o voso, non chegar á antigüidade mínima na data de peche, que as bases nomeen tipos de entidade e o voso non estea, ou que esixan un recoñecemento que non tedes. Aí amósase o motivo, que é o que axuda. E todas as comprobacións fallan cara ao mesmo lado: o que non se sabe nunca descarta.
O número que si leu as bases é a análise de encaixe. E o que máis cambia a lista é completar o perfil da entidade.