Redactar proxecto escribe un primeiro borrador da memoria técnica contra os criterios de valoración da convocatoria que elixas. Non é un texto xenérico: quen puntúa unha memoria enche unha folla cos criterios das bases e busca cada un por separado, así que o borrador reparte o espazo segundo o que pesa cada criterio.
Que fai falta
- Unha convocatoria da que teñamos lido as bases. No despregable só saen as que estades xestionando ou tendes gardadas e teñen criterios: sen criterios non habería contra que escribir.
- O perfil da vosa entidade cheo: de aí saen a misión, o tamaño, os colectivos e o territorio cos que se escribe.
Que lle contas
Sete preguntas, e só dúas son obrigatorias: como se chama o proxecto e que queredes facer. As outras cinco —a quen vai dirixido, a cantas persoas, canto dura, canto ides pedir e que tedes xa feito disto— non son recheo: canto máis concreto, menos ocos quedan. Mentres escribes, os criterios da convocatoria están á vista ao lado, que é o que fai que se conte o que puntúa.
Que che devolve
Os apartados da memoria xa escritos —diagnóstico, poboación destinataria, obxectivos medibles, actividades, metodoloxía, recursos, indicadores, transversalidade e continuidade— postos dentro do editor do modelo de memoria técnica, en Outros recursos, onde se corrixen e se descargan.
E enriba, unha lista de a comprobar: os datos que non tiñamos e deixou como oco entre corchetes, e todo o que deu por suposto. É a parte que máis importa.
Isto non substitúe a memoria de verdade. Un modelo escribe cifras plausibles e falsas, e saen ben escritas, que é xusto o que as fai perigosas: hai que repasar a lista de a comprobar antes de mandar nada. O borrador non desconta créditos hoxe; os que se gastan son os da análise de encaixe e os do match.