Xustificación é unha lapela de cada subvención e serve para o de despois: cando xa está concedida e hai que demostrar en que se gastou o diñeiro e que se fixo con el. Ten as dúas metades do informe final, e van xuntas porque se entregan xuntas.
A económica: as facturas
Cada factura apúntase con provedor, CIF, concepto, partida do orzamento aprobado, importe, data da factura e data de pagamento. A suma do apuntado amósase contra o concedido, para saber canto levas xustificado sen botar a conta a man.
A data de pagamento non está aí por encher. Case todas as bases esixen que o gasto estea pagado dentro do período, non só facturado: unha factura de decembro pagada en febreiro é un reparo. Mentres non a poñas, a fila sae marcada como sen pagar.
A técnica: as actividades
O que de verdade se fixo, actividade a actividade: o seu nome e a súa descrición, os beneficiarios previstos e os acadados, o indicador e con que se demostra —listas de sinaturas, fotos, enquisas—, e unha casiña de feita.
As dúas cifras de beneficiarios e non só a segunda, porque a desviación entre o previsto e o acadado é exactamente o que pregunta o informe final. E por actividade, non sobre o total da subvención: esa porcentaxe non significaría nada.
O prazo
A data límite de xustificación ponse na lapela Solicitude, e é a que máis diñeiro custa esquecer: xustificar fóra de prazo obriga a devolver a subvención enteira con xuros. Cando quedan catorce días ou menos, a ficha avísao arriba, e o prazo sae tamén en Tarefas.