O catálogo sae de dous sitios que non se parecen en nada: un rexistro público obrigatorio e as webs das fundacións privadas, unha a unha.
O público: a Base de Datos Nacional de Subvencións
Todas as convocatorias das administracións públicas españolas teñen que publicarse por lei na Base de Datos Nacional de Subvencións, a BDNS. De aí sae o groso do catálogo. Non entra todo: impórtase o que admite persoas xurídicas sen actividade económica e se reparte en concorrencia competitiva. Quedan fóra as axudas a empresas, a concellos e a particulares, e os convenios que xa saen co beneficiario posto, porque unha entidade do Terceiro Sector non os pode pedir.
O privado: as fundacións
Para o privado non hai ningún rexistro obrigatorio onde buscar. A lista de fundacións que convocan de verdade está feita a man e comprobada unha a unha: entra a que ten localizada a súa páxina de convocatorias na súa propia web. É unha parte pequena do catálogo: a inmensa maioría é diñeiro público.
Cada canto se actualiza
A BDNS bárrese cada madrugada, e en dúas pasadas: unha busca convocatorias novas dos últimos sete días e outra volve pedir a ficha de todo o que segue vivo, para ver se cambiou unha data, un importe ou un documento. Os domingos repásanse noventa días cara atrás, porque a BDNS publica ás veces con data atrasada. Unha vez ao día e non máis: data o que publica por día e sen hora, así que mirar vinte e catro veces devolve o mesmo que mirar unha.
O que obriga é sempre a convocatoria oficial. Cada ficha enlaza coas bases, coa sede electrónica e coa ficha da BDNS: antes de presentar nada, hai que comprobalo alí.
De cada organismo e de cada fundación hai ademais a súa propia ficha de financiador, e o que trae cada convocatoria cóntase na ficha dunha convocatoria.